گمرک|اظهارنامه گمرکی

گمرک

تعریف اظهارنامه گمرکی:معنای لغوی آن بیانیه،اطلاعیه وطبق تعریف سازمان بین المللی گمرک:

هرفعالیت ویاعملی به هرصورت وشکلی که وجود دارد باید مورد تائید گمرک باشد ودرخواست ها وجزئیات راطبق نیازگمرک ارائه دهد.

این تعریف شامل همه فرمها و نمونه ها، از جمله اظهارنامه تنظیم شده توسط ماشینهای اتوماتیک پردازش اطلاعات و ارتباطات نیز می باشد.

در باره استفاده از نظام مبتنی بر خطرپذیری یا “مدیریت خطر” «Risk Management» که استفاده از کانال سبز و قرمز، یا سبز و زرد و قرمز و از این قبیل در مورد مسافرین ورودی و خروجی در مبادی فرودگاهها یا بنادر، یا برای کالا در مبادی ورودی و خروجی مخصوص انجام تشزیفات گمرک معمول است، عملاً ممکن است بدون نیاز به تسلیم اظهارنامه، یا در صورت تسلیم اظهارنامه، با توجه به ضوابط و معیارهای از پیش تعیین شده، بدون بازدید، یا وارسی محمولات وارده یا صادره، یا نظارت های موردی و نمونه گیری استفاده شود.

در حال حاضر گمرکات اجرایی که امور مربوط به کالای بازرگانی را عهده دار هستند و با اظهارنامه جدید «SAD»۳ عمل می کنند «سند واحد اداری»، روش «مدیریت خطر» عملا با سه کاناله کردن تشریفات ارزیابی اعمال می شود. این اظهارنامه ها همزمان با اجرای طرح موسوم به «ASYCUDA»در گمرکات مجهز به وسایل لازم برای پیاده کردن طرح مورد استفاده قرار می گیرد.

 

وضعیت فعلی اظهارنامه گمرکی:

برحسب انواع رویه ها یا «رژیم های گمرکی» (Customs Procedures) و بسته به شرایط گمرکخانه ها که ممکن است با استفاده از نظام ASYCUDA و یا بر مبنای همان نظام قدیم       عمل کنند، نوع و اشکال متنوع از اظهارنامه های SAD، یا ترکیبی از اظهارنامه SAD و نمونه های قبلی و یا همان اظهارنامه قدیمی استفاده می شود.بدیهی است در آینده به طور    قطع با استقرار کامل نظام موصوف، در تمام گمرک شاهد جریان یک نواخت و هماهنگ تشریفات و فرم های گمرکی خواهیم بود.

 

در مورد اظهارنامه های SAD، با تفکیک واردات از صادرات، برای این دو نوع در «نمونه» واحد، با تصریح عنوان:

 

۱- اظهارنامه واردات

 

۲- اظهارنامه صادرات

 

و تعیین جایگاه برای درج کد حروفی (به فارسی) و عددی برای مشخص کردن تقسیمات واردات و صادرات که به شرح زیر قابل پیش بینی است، از یک Format واحد، استفاده در رژیم های گمرک متناسب با تقسیمات هر یک از واردات و صادرات به شرح زیر را میسر ساخته است. تقسیمات واردات و صادرات طبق قانون گمرک به صورت زیر می باشد:

 

۱- واردات

 

– واردات قطعی

 

– واردات موقت

 

– صدور مجدد (مرجوعی)

 

– ترانزیت خارجی

 

– ترانزیت داخلی

 

۲- صادرات

 

– صادرات قطعی

 

– صادرات موقت

 

– ورود مجدد (برگشتی)

 

رویه های گمرک دیگری نیز وجود دارند که در عین حال، نه واردات محسوب می شوند و نه صادرات؛ این رویه ها عبارت اند از:

 

– کالای کابوتاژ (Cabotage)

 

– کالای انتقالی (Transhipment)

 

در هر دو مورد، امکان استفاده از فرمهای ملی یا فرمهای نظام جدید امکان پذیر است؛ اما مخصوصاً در این دو رویه که اولی منحصر به حمل و نقل داخلی از طریق رودخانه های مرزی یا آبهای ساحلی، و دومی ناظر به جابجایی محمولات هواپیما و کشتی در فرودگاه و بنادر با مبداً و مقصدی غیر از قلمرو گمرکی، نقطه ای (فرودگاه، یا بندر) که عمل تخلیه و بارگیری (جابجایی) انجام می شود می باشند و به هیچ وجه آمار این دو از لحاظ بین المللی و اشخاص ثالث مورد توجه قرار نمی گیرد، منتهی فرمهایی که در مورد انتقال به کار می رود بهتر خواهد بود؛ منتهی فرمهایی که در مورد انتقال به کار می رود بهتر است به زبان فارسی و یک زبان بین المللی باشد تا انتقال دهنده به راحتی مضمون فرمی را که تکمیل یا امضاء می نمایند دقیقاً مطلع شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *